Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Επιστροφές

Εβδομαδιαία απεξάρτηση και απομόνωση στη φύση μακριά από τις ευκολίες της σύγχρονης ζωής, με την μπαταρία του κινητού να έχει τελειώσει τις δυο πρώτες μέρες (καθόλου δε μου έλειψε).

Σε αυτές τις αποδράσεις μετράς τις αντοχές σου, σαν ένα προσωπικό στοίχημα αν θέλεις. Γυρνάς πίσω μερικές δεκαετίες και αναθεωρείς σχετικά με τις βασικές ανάγκες του ανθρώπινου είδους.

Κοιμάσαι νωρίς, ξυπνάς νωρίς, φροντίζεις να ανάψεις τα λαμπογυάλια το σούρουπο και να κόψεις ξύλα για να ζεσταθείς πριν να νυχτώσει. Μετράς το πόσιμο νερό πόντο πόντο και φροντίζεις να μη σου τελειώσει με σπατάλες. Χωρίζεις τα σκουπίδια σου σε οργανικά και μη αφού ξέρεις πως δε θα περάσει κανένα απορριμματοφόρο το πρωί να τα μαζέψει.



Μαθαίνεις να αφουγκράζεσαι τους ήχους της φύσης, να κοιμάσαι με το ουρλιαχτό των τσακαλιών χωρίς να φοβάσαι και να έχεις το νου σου για ήχους επικίνδυνων δίποδων μέσα στη νύχτα.

Τα χέρια άμαθα, αγριεύουν στην επαφή τους με την γη, φυτεύουν, τσαπίζουν, φτυαρίζουν. Θυμίζουν κάτι από γυαλόχαρτο με μικρές αμυχές εδώ κι εκεί, παράσημα που κερδίζεις από το κλάδεμα. Και ξέρεις, αυτά τα μικρά σημαδάκια είναι που φέρνεις μαζί σου πίσω στην πόλη. Για να σου θυμίζουν τις μέρες της ελευθερίας.

Τι είναι ελευθερία αλήθεια;

Δημοσιεύτηκε από τη magica στις 17.03.2009

3 σχόλια:

αρης είπε...

Διάβαζα Λουντέμη (Αγέλαστη Άνοιξη) τη προηγούμενη βδομάδα και ήμουν κι εγώ στην ύπαιθρο με την απλή ζωή και τα επικίνδυνα δίποδα αλλά νοερά, από τη ζεστασιά του καναπέ μου. Φτιάχτηκα όμως και τώρα που διάβασα την ανάρτησή σου ζήλεψα :)

venceremoss είπε...

Επιστρέφοντας από το βουνό και από μία μικρή γεύση της ζωής του βοσκού αναρωτιέμαι… Τι είναι στα αλήθεια πιο φυσιολογικό.. αλλά επειδή τα όρια του ‘φυσιολογικού’ δεν είναι πάντα σαφή, θα ρώταγα τι είναι πιο λογικό; Πιο ανθρώπινο; Να παλεύουμε μέσα σε μεγαλουπόλεις να βγάλουμε λεφτά ώστε να είμαστε ικανοί στη συνέχεια να ‘καταναλώσουμε’ αγαθά που άλλοτε χρειαζόμαστε και άλλωστε όχι, ή ο κάθε ένας μας με τα πενιχρά ή μη εισοδήματα του να είναι σε θέση να παράγει ο ίδιος την τροφή του από ένα μπαξέ, από ένα περβόλι ή από μία στάνη. Ζω σε μια μεγαλούπολη, πασχίζω να φτιάξω ένα σπίτι ( από αυτά τα μοντέρνα), καταναλώνω προϊόντα που δεν μου χρειάζονται και έχω μάθει να βρίσκω τροφή μόνο στο Super Market. Το γάλα το παράγει η ΦΑΓΕ κ η ΔΕΛΤΑ, το λάδι το βγάζει ο ντενεκές και τα φρούτα και τα λαχανικά βρίσκονται στο μανάβικο. Το πώς έφτασαν όμως εκεί δεν με ενδιαφέρει.
Τώρα τελευταία έχω έντονα την ανάγκη να αποτραβηχτώ από τα status που η κοινωνία προστάζει. Πόσο θα ήθελα να έχω μια κατσίκα να την αρμέγω και να φτιάχνω το τυρί μου. Να έχω και ένα μπαξέ να φυτεύω τα λαχανικά μου. Να ζω σε ένα χωριό, που να μυρίζει τζάκι. Και να έχω και τους ανθρώπους π’ αγαπώ..
Αλλά όχι.. δεν έχω τα κότσια.. θα κάτσω εδώ, να πασχίζω να φτιάξω ένα σπίτι ( από αυτά τα μοντέρνα) παίρνοντας δάνειο που θα το πληρώνω σε όλη μου την ζωή, αγοράζοντας το φαγητό μου από το Super Market και πασχίζοντας να είμαι αυτό που το κοινωνικό status προστάζει..

magica είπε...

@aris σου εύχομαι να ταξιδεψεις(ζήσεις/ξεφύγεις) και κανονικά σε τέτοιους τόπους έστω και για λίγες ημέρες

@venceremoss οι σκέψεις σου είναι και δικές μου

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha