Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

ο σαλεπατζής

Είναι μερικές μέρες τώρα που ένας σαλεπατζής προσγειώθηκε ξαφνικά στη γειτονιά μου. Κάθε απόγευμα γεμίζει ήχους τους δρόμους και με κάνει να χαμογελάω γιατί η ομορφιά είναι στα μικρά πράγματα, όπως στη φωνή ενός σαλεπατζή.
Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ σαλέπι. Δε ξέρω αν μου αρέσει ή όχι η γεύση του.  Ο σαλεπατζής πάλι, δε ξέρει ότι ουσιαστικά πραγματοποιεί λειτούργημα προσφέροντας το χαμόγελο. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως αν συνεχίσει να περνάει μέχρι το τέλος του μήνα θα αρχίσω να αγοράζω το σαλέπι του. Ακόμα κι αν δε μου αρέσει τελικά η γεύση του και το ρίχνω στο νεροχύτη. Απλά και μόνο για να συνεχίσει αυτό που κάνει.
ούτε παιδιά  δε παίζουν πια στις γειτονιές… νέκρωσαν…
εξελιχθήκαμε βλέπεις…
να ‘ρχόταν κι ένας καστανάς στη γωνιά…

6 σχόλια:

cghera είπε...

Πιστεύω θα σου αρέσει…
Προσωπικά τους έχω δει σε πανηγύρια και λαϊκές αγορές (όταν έχει κρύο). Είχα δοκιμάσει στην Κωνσταντινούπολη και μου άρεσε.

Adam είπε...

Έχει και στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Πρέπει να το δοκιμάσεις…

anisixos είπε...

ούτε παιδιά δε παίζουν πια στις γειτονιές… νέκρωσαν…

δεν ειναι πολυ λυπηρο αυτο; αλλα δεν ειναι μονο οτι τα παιδια καθονται και βλεπουν τηλεοραση και παιζουν παιχνιδια στο κομπιουτερ, ειναι οτι στην Αθηνα ετσι κι αλλιως δεν υπαρχουν χωροι να παιξουν…

criss2kk5 είπε...

Απο καιρό περίμενα μια νεα σου δημοσίευση…

Πάντως με αποζημίωσες αρκετά καλα΄μπορώ να πω, αφου με γύρισες 20 χρόνια πίσω. Ήταν αρχές της δεκαετίας του 90 όταν ζούσαμε με την οικογένεια μου ακόμα μεσα στην Αθήνα. Εκεί λοιπόν στο Βοτανικό ακριβώς απέναντι απο το σπίτι μας ήταν ο Παγωτατζής… Τώρα θα μου πεις τί σχέση έχει ο Παγωτατζής με τον Σαλεπιτζή.. Το κρύο με το ζεστό. Είναι απλό. Το καλοκαίρι έφτιαχνε παγωτά (πράσινα,κοκκινα,καφέ κλπ) και τον Οκτώβρη σιγά σιγά το γύριζε στο σαλέπι… Θυμαμαι λοιπόν να το σκάω απο το σπίτι και να πηγαίνω απέναντι και να παίρνω σαλέπι,γιατί μου άρεσε αυτη΄η ζεστασιά στον λαιμό και αυτό το άρωμα.! Άλλες φορές με κερνούσε άλλες μου έδιναν μερικές δραχμές (έτσι να θυμηθούμε το ένδοξο νόμισμα μας) οι γονείς μου…

Τώρα χρόνια μετά έχω καιρό να πιω και μιας και μου το θύμησες θα το επιδιώξω μιας και μπήκαμε ηρωικά στον χειμώνα πια. Όσο για το αν θα σου αρεσει η γεύση του μπορούμε πολύ απλά να το αναλύσουμε…:

Σου αρέσει το νερό?
Το άρωμα της κανέλας και η ξεχωριστή γεύση της?
Μήπως σου αρέσει και η ζάχαρη? Με τόσο γλυκες αναρτήσεις λογικά θα σου αρέσει..

Αν σου αρέσουν όλα τα παραπάνω τότε λογικά θα σου αρέσει και το σαλέπι αφού είναι ένα απλό μίγμα ζάχαρης κανέλας και νερού μέσα σε ένα μπρίκι.. Εκτός απο τη γεύση του είναι και ένα εξαίσιο θερμαντικό για τον χειμώνα!

Να σαι πάντα καλά!

geraki είπε...

Πίνω συχνά σαλέπι, ειδικά περισσότερο βαθιά στο χειμώνα. Ο σαλεπιτζής ξέρει την ώρα που πηγαίνουμε στην δουλειά και κάθεται αρκετή ώρα μπροστά από την πόρτα. Ακόμη και αν δεν θέλω να πιω, πολλές φορές είναι η πρώτη “καλημέρα” της ημέρας.

Μια ένσταση μόνο. Δεν είναι “απλό μίγμα ζάχαρης κανέλας και νερού”. Βασικό συστατικό του είναι μια ρίζα (όρχις ή σερνικοβότανο) το οποίο μάλλον είναι ακριβό (γι’αυτό και όλο και αραιώνει το ποσοστό του στο μείγμα – παλιά είχε εντονότερη γεύση).

criss2kk5 είπε...

Αφού δεν είναι ο κανονικός “όρχις” τότε εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα. Απλώς κανέλα,ζάχαρη και νερό χρησιμοποιούσα εγώ κάποτε όταν το έκανα στο σπίτι.

Magica, το ξαναλέω δεν είναι ο κανονικός “όρχις”, οπότε μην αποθαρύνεσαι. Όσο για τον καστανά ομολογώ οτι και εγώ είχα καιρό να τον δω, μέχρι που τώρα τελευταία τον πετυχαίνω στη λεοφώρο Αλεξάνδρας κοντά στα ΚΤΕΛ όταν πηγαίνω και φεύγω απο τη σχολή… Πραγματικά ήταν ένα θέαμα απο τα παλιά…

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha