Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Το ανέκδοτο της ζωής μου...

...γράφτηκε πολλά χρόνια πριν, τελειώνα τη Β’Λυκείου στο πρώτο τμήμα Προγραμματισμού που δημιουργήθηκε στην περιοχή. Ξεκίνησα χωρίς υπολογιστή θυμάμαι (αργότερα κατάφερα να αποκτήσω έναν μεταχειρισμένο Amstrad 6128).

Βαθμοί παράλογοι. Χτυπούσα 20αρια στα μαθήματα ειδικότητας και τα μαθηματικα, πάτωνα στα υπόλοιπα στο όριο της βάσης. Κοίταζα για ώρα τον κέρσορα να αναβοσβήνει σε μια κατάμαυρη οθόνη. Και τότε ψιθύρισα την θεϊκή ατάκα…

“Δε θέλω να περάσω τη ζωή μου μπροστά σε μια μαύρη οθόνη, θέλω χρώματα να βλέπω…”
Παράτησα τον Προγραμματισμό και με μαμουνιά ξαναγύρισα στο Γενικό χωρίς να επαναλάβω τη Β’Λυκείου. Παράνομο μεν αλλά βοήθησαν λίγο και οι παλιοί μου καθηγητές και το κουκουλώσαμε.

Κι έτσι, μετά το μεγαλύτερο ανέκδοτο της ζωής μου ακολούθησε ένα μεγαλύτερο λάθος.

Κάποια στιγμή αργότερα…

Είδα για πρώτη φορά Windows και χρώματα…

Πολλά χρόνια αργότερα… συνεχίζω να περνάω τη ζωή μου μπροστά σε μια οθόνη. Έγχρωμη…

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha